Hij zag er grauw uit van het vuil. Ook was hij behoorlijk ondervoedt. De buren en kennissen keken ons echt aan van: wat hebben jullie nou in huis gehaald ha ha ha. Wij dachten en zeiden: wachten jullie maar eens af!

Hij was duidelijk geen vachtverzorging gewend, en vond het vanaf de eerste dag een drama. Hij had duidelijk ook een trauma opgelopen van de scheerbeurt. Het heeft ruim een jaar geduurd voor ik het vertrouwen had om de vachtverzorging naar behoren te kunnen doen. Echter blijft hij het op zijn zachts gezegd niet leuk vinden, en piept al heel snel als hij weerstand voelt met borstel of kam.   Donny hebben we ook meteen laten controleren door de dierenarts en tot onze grote schrik zei de dierenarts dat ze meende een ruis te horen bij het luisteren van het hart. We schrokken ons rot en hebben het in Amsterdam laten controleren en een hartecho laten maken. Gelukkig was de uitslag positief, er waren geen problemen.

Helaas kwamen wij erachter dat Donny een chronische oorontsteking had, en hebben we maandenlang geprobeerd om dit weg te krijgen. Donny liet helaas niet veel toe, je weet immers niet wat hij allemaal al heeft meegemaakt en maakt je het af en toe erg lastig als je hem druppels of zalf wilt geven. Ook bij de dierenarts was het huilen met de pet op. Wat een drama Queen! Hij gilde de hele boel bij elkaar ook al deed je niets bijzonders. Hij was gewoon heel erg bang en wilde niet dat er aan hem werd gezeten.

Na heel veel geduld van ons en lieve dierenartsen en assistentes is het eindelijk gelukt om het vertrouwen te winnen. Met zijn oren gaat het op en af. We zijn er wel achter dat hij meer last van zijn oren heeft als zijn anaalklieren vol zitten. Dat klinkt misschien vreemd en onlogisch maar als deze weer zijn uitgedrukt, gaan zijn oren ook weer beter. Donny zit ook op speciaal voer, Carnibest Eend diabeet en Lam. Hij krijgt geen granen en ook geen mensen eten. Iets lekker tussendoor krijgt hij wel maar dan allemaal van gedroogd echt vlees. Sinds we dat doen is het ook beter gegaan met zijn oren. Donny is een echt zorgenkindje en we moeten er niet aan denken als hij wat gaat mankeren, hij laat zich ondanks dat we nu wel aan zijn oren mogen komen niet onderzoeken. Donny zijn oren zijn ook uitgespoten en moest daarvoor onder zeil, ze zijn een uur bezig geweest om hem een prikje geven, uiteindelijk had dat uitspuiten ook geen zin, de viezigheid kwam gewoon weer terug. We controleren zijn oren regelmatig en maken het dan voorzichtig schoon, dit laat hij nu eindelijk wel toe.

Door dit alles hebben wij een sterke band met Donny gekregen.

Er was sprake van dat Donny een kruising Catalaanse Herdershond was. Na veel speurwerk op internet bleek hij geen Catalaanse Herdershond te zijn. Hoe ze daar nou bij kwamen om dat te denken, want zo'n hond weegt als snel 30 kilo en is stukken groter. Wij gaven het zoekwerk niet op, en uiteindelijk kwamen we erachter dat het een Tibetaanse Terriër is. Eindelijk konden we ons zoekwerk opgeven, en genieten van onze lieve nieuwe huisgenoot.

In de tussentijd heb ik heel veel gelezen over de Tibetaanse Terriër, en kwam zeer veel overeenkomsten tegen qua karakter eigenschappen.

Carly

copyright © Carly