Karakter van Donny
Donny is een makkelijke hond. Hij houdt heel erg van kroelen en kan dit uren volhouden. Hij luistert goed, maar als hij losloopt en hij ziet een kat ergens lopen, dan smeert hij hem, en luistert niet meer. Hij heeft dan maar 1 doel voor ogen, en dat is de kat achterna.
Donny is gek op zijn knuffel, en loopt hier de hele dag mee rond. Hij neemt hem mee de mand in, en als hij je begroet, komt hij met zijn knuffel aan. Hij vindt het prachtig om een trekspelletje te spelen, en hoe gek het ook klinkt, ook daar wil hij zijn knuffel voor gebruiken.
Donny blaft makkelijk. Hij is bezorgd om zijn broer, maar toont wel het leiderschap.Donny houdt ook erg van slapen. Buiten is hij volgzaam, en loopt meestal achter je.
Vachtverzorging vindt hij niet fijn, en kan flink piepen als hij weerstand voelt met de kam.Verder is het beslist geen kleinzerig hondje.
Donny houdt meer van mensen (hoewel hij ook de kat uit de boom kijkt bij vreemde mensen) als van honden. Hij zal buiten niet snel toenadering zoeken tot een andere hond, en al helemaal niet met ze spelen.
Hij is zeer vriendelijk, geduldig en zachtaardig. Soms een tikje eigenwijs. Donny leert graag nieuwe dingen, en is voergericht. Hij is nieuwsgierig en kijkt het liefst toe als je wat aan het doen bent.
Donny is erg netjes op zichzelf, hij zal zich zelf niet zo snel vies maken, behalve als hij een molshoop of veldmuis holletjes ziet, dan maakt hij graag een uitzondering. Zijn snuit is dan binnen de kortste keren zwart.
Hij houdt er niet van om in gras, aarde of zand te lopen. Hij is een echte straatloper zoals ik het altijd noem. Ook vindt hij de regen maar niets.
Donny schudt altijd zijn eigen bedje op, of het nu op bed is, de bank of in zijn mand, hij schikt alles zo, net zolang tot hij denkt, dat het goed is, dan gaat hij liggen. Zijn favoriete houding is op zijn rug met zijn pootjes wijdt open.
Karakter eigenschappen zoals ik die ervaar bij de Tibetaanse Terriër
De Tibetaan is een levendige hond, die graag speelt. Ook denkspelletjes zijn welkom, hoewel ik heb ervaren dat vanwege de hoge intelligentie graad van onze Tibetanen, het denkspel al snel als simpel wordt ervaren. Onze Tibetanen vinden het fijn als je het spel samen speelt. Ze zijn er gek op om samen met de baas dingen te ondernemen. Het is een hond, die zeer gesteld is op het gezin, en het maakt hem eigenlijk niet uit wat je doet, zolang hij maar mag betrokken wordt bij het gezinsleven.
Onze Tibetanen houden van een stevige wandeling, (het liefst los) maar passen zich bijzonder goed aan als de ronde een keer wat korter is dan gewoonlijk. Ze houden er ook van om heerlijk te chillen, en gewoon op de bank te hangen, en te zitten kijken. Beide houden ze ervan om op de leuning van de bank te liggen of te zitten. Binnen zijn onze honden vrij rustig. Maar ze zijn wel altijd te porren voor te spelletje.
Ze zijn waaks, en blaffen als ze onraad ruiken of denken te ruiken. Dit laatste komt regelmatig voor. Ze hebben de neiging om onnodig te blaffen, bv. als er gewoon iemand voorbij loopt. Tijdens het wandelen buiten, vinden ze ook dat ze de baas moeten beschermen tegen van alles en nog wat, en tonen dit door te gaan blaffen.

Het zijn lieve, vrolijke, zachtaardige en moedige honden, die vaak denken dat ze een bouvier zijn. Ze zijn zeer loyaal naar gezinsleden toe, en hechten zich hier erg aan. Voor vreemden zijn ze wat terughoudend, en kijken liever eerst de kat uit de boom.
Onze tibetanen vinden het vreselijk als je de stem verheft, ze zijn zeer fijngevoelig. En hebben een zachte doch consequente manier van aanpak nodig.
Als ze terecht worden gesteld door de baas, dan weten ze beiden niet hoe snel ze het ‘goed’ moeten maken. Ze komen dan direct naar je toe en overladen je met kusjes. Natuurlijk smelt je dan gelijk, en kan je niet boos op ze blijven. Ik vind het trouwens een hond waarop je niet makkelijk boos kan zijn.
Mijn Tibetanen zijn wat ‘lastig’ in het opvoeden, (niet omdat ze lastig zijn, maar je hebt wat meer geduld nodig) dit komt omdat ze zelfstandig en eigenwijs zijn. Het kwartje valt wat minder snel. En toch zijn ze zeer leergierig. Maar ze hebben een iets mindere will to please. Het gebeurt regelmatig dat ze de welbekende bananen in hun oren hebben. Dit maakt ze vind ik bijzonder leuk. Ik heb om een hond nog nooit zo vaak moeten lachen als om de Tibetaanse Terriër. Het lukt ze altijd weer om je te laten lachen. Af en toe zijn het net clowns, die alles uit de kast halen om hun charmes in de strijd te gooien.
De bovengenoemde vermelde karakteromschrijvingen kunnen afwijken van uw Tibetaanse Terriër, het zijn puur mijn eigen ervaringen met onze 2 Tibetaanse Terriërs.
Carly
copyright © Carly
